Past het bij jou?

Mensen die dus (nog) in het proces zitten van de oplossingen voor hun vragen bij een ander te zoeken in plaats van bij zichzelf, kunnen bij mij geen antwoord vinden wat ze op dat moment verder helpt. Als je boos en onmachtig bent, ligt dat niet aan je partner of je broer of je moeder of je baas maar ligt dat ergens in jezelf . Dus zul je via mij geen verhaal krijgen met ideeën om die ander te beïnvloeden in gedrag, maar een verhaal wat weerspiegelt waarom je dat zo moeilijk vind en wat je zelf daaraan zou kunnen doen. Wanneer zei je voor het laatst dat je van jezelf hield? Mag ik je vertellen, wat er zo mooi is aan jou? Waar al jouw talenten liggen? Waarom mensen zo blij zijn met jou? Als je verdrietig bent, is dat niet omdat het leven het zo beroerd met je voorheeft waardoor het altijd jou overkomt en nooit een ander. Dan is dat omdat je jezelf compleet vergeten bent, en dat laat het leven je dan weten. Dit type ervaringen is gewoon menselijk, en niets menselijks is ons vreemd. Via mijn berichten kom je altijd uit bij jezelf… en eigenlijk ben ik daar zelf wel blij om. Want juist omdat jij er bent, is jouw leven er ook.

En juist omdat het om jouw leven gaat, werk ik zo graag voor mensen die dat ergens van binnen beseffen. Die het misschien niet helemaal begrijpen, maar dat kan ik je uitleggen. Als ik zo eens terugkijk naar voor wie ik fijn heb mogen werken en waarbij ik zelf voel van yes, zijn het allemaal kanjers die zichzelf de kans geven er wat van te maken. Hun hele hebben en houwen oppakken aan talenten en kansen, mogelijkheden en (schijnbare) onmogelijkheden, en zeggen ik maak d’r wat van. Dat gaat de ene keer als een speer, de andere keer lekker klungelig, maar hey dat is okay. En voor wie bij mij geweest is en die dit leest: weet je wel hoe ontzettend trots ik op je ben? Trots en blij dat je het mens-zijn wat af en toe zo’n soep aan gedoe oplevert, bij de kladden pakt en jezelf laat zien, ook al is het beetje bij beetje? Dat je blij bent of verdrietig en vanalles er tussenin, maar dat je weet dat we eigenlijk gewoon samen zijn? En dat ik maar een gewoon mens ben net als jij, alleen met een beetje boel aan antennes , en ik net als jij ook maar gewoon mijn levenspaadje loop? Wat ik weer kan doen dankzij jullie, met jullie?

Namasté en een dikke knuffel,
Iris