Mijn gidsen

Zo ken ik Annemie. Zij legde via automatisch schrift contact met een gids die ik voor haar tekende. Inmiddels doet ze dit voor veel mensen, op een hele fijne, nuchtere manier. Bij haar heb ik reiki geleerd, en ik weet zeker dat ik bij haar nog niet uitgeleerd ben. Regelmatig staan we samen op een beurs, een beurs waar een fijne sfeer hangt, die niet te groot is, en geen commerciële toestanden maar gewoon ruimte voor elkaar op een fijne manier.

Wat mijn gidsen me meer en meer hebben geleerd, is de rol van de gedachten. Wat doet het denken met je? Wat levert denken je op? Wat is denken eigenlijk in relatie tot voelen. Denk je dat je voelt, of voel je dat je denkt, of bestaat dat helemaal niet. Wat is gedachtenkracht, en weet je nog de kracht van het positieve denken waar bijvoorbeeld Louise Hay lang geleden al over schreef? Vorig jaar was ik bij Marja, ook zo’n stomtoevallige ontmoeting waarvan ik nu denk “dank je wel gids”. Ze vertelde over de goeroe in jezelf. En ja die heb je hoor, ook jij.

En via de goeroe in jezelf, ga je dan voelen, echt voelen. Dan ga je bijvoorbeeld beseffen wat de rol van edelstenen is, en hoe ook stenen je kunnen helpen. Om eerlijk te zijn, dacht ik vroeger “ja dat zal wel”. Totdat ik het echt voelde, wat stenen kunnen betekenen. Dat ervaren liep via Daan, ik kwam haar tegen en dacht “wat een leuk mens is dat!” Zij heeft mij veel geleerd over stenen, en jaren later zijn we avonden gaan doen waarin we de boodschap van de stenen en de boodschap vanuit de psychometrie gecombineerd hebben.

De stenen maakten me meer bewust van de Aarde, moeder Aarde waarop wij allen leven. Waarin spiritualiteit aan de ene kant helemaal niet telt, en aan de andere kant gelukkig juist steeds meer. Maar daar is een aardig boompje over op te zetten. En toen, patsboem, kwam ik in contact met mijn vroeger sjamaan-zijn. Wat ik nu niet ben, maar zeker wel voel. De kennis is er gewoon nog. Ik deed en doe “sjamanendingen” waarvan ik nooit wist dat het sjamanendingen” waren. Ooit in een vorig leven is mijn sjamaan-zijn spaak gelopen, heb ik toen het gevoel gehad mijn volk in de steek gelaten te hebben, en toen gezworen “nooit meer een ziener te willen zijn”. Maar de praktijk is, dat ik wel een ziener ben. Ook al heb ik het lang niet willen zien, en ontkend. Dit pad loop ik met leraar Sabine, lees maar eens op haar website en voel eens als je wilt waar jouw binding ligt met de natuur.

En zo heb ik vele gidsen en leraren om me heen. Met de wetenschap daarbij, dat elk mens zijn eigen beste leraar is. Want jij weet en voelt, wat goed is voor jou. Je kunt gewoon je eigen tekening van het leven maken. En bevalt die tekening je niet? Dan gooi je hem weg en maak je een nieuwe. Dat gebeurt gewoon vanzelf, kijk er maar eens naar. Kijk en be-leef.